به همان ميزاني كه زنان به شوهران خود احترام مي گذارند،

به همان ميزان نيز قدرت ها و تصورهاي مرسوم را محترم مي دانند.

آنان هزاران سال است كه عادت كرده اند، به خصوص در برابر حاكمان

تعظيم كنند و دست به سينه بايستند و با هرگونه مبارزه با قدرت حاكم

به مخالفت بپردازند. به همين دليل بي آنكه قصدي داشته باشند و بيش تر

از سر غريزه همچون ترمزي بر چرخ هاي تلاش براي آزاده جاني تأثير

مي گذارند و در صورت لزوم كاسه صبر همسران خويش را لبريز مي كنند،

زيرا آنان خود نيز مي گويند، آن چه زنان در اصل انجام مي دهند، عشق است.

مخالفت با ابزارهاي زنان و احترام بزرگوارانه به انگيزه ي به كارگيري ابزارها،

شيوه ي مردان و به كفايت نشانگر نااميدي آنان است.

اگر ناگهان درباره امري از ما پرسش كنند، نخستين نظري كه به ذهن ما

مي رسد معمولاً نظر شخصي ما نيست، بلكه فقط برخاسته از نظريات

رايج در كشور، طبقه اجتماعي، جايگاه و اصل و نسب است. به ندرت

نظريات شخصي فرصت به سطح آمدن و آشكار شدن را مي يابند

براي پيش بيني شيوه ي رفتار انسانهاي معمولي بايد پذيرفت كه

كمترين تلاش را براي رهايي جان خويش

از اين وضعيت ناخوشايند مي كنند

                                                                                           "نيچه"